Biesbosch.nu

Magazine september/oktober 2009

Noordwaard. Copyright Jacques van der Neut.
 

Terug naar inhoudsopgave


Oever Beneden Merwede. Copyright Henk van de Graaf.
 Oever Beneden Merwede
 
© Henk van de Graaf

Rivierdriet
(of het einde van een riviertijdperk)

Vroeger sloegen ze becrammingen in je kreken, maakte je oevers kaal om de doorstroming te bevorderen, maar je zandbanken lieten ze liggen, hoe kregen ze die immers weg en dienden ze niet prima als 'rugje' om er de netten van de zegenvisser op uit te brengen, waterwild op te vangen of bies of riet vanaf te oogsten of 'aard te halen' om de dijken mee te versterken of op te hogen, of sterker nog, te herstellen na een dijkdoorbraak want liet je niet iedereen, elk jaar duidelijk weten dat alles tijdelijk was en daarmee niets zeker, dat je een zandbank kon opruimen bij een stormvloed om haar even verderop weer achteloos achter je neer te kwakken en dat je wist dat ze de becramming van je kreken toch wel weer zouden slopen, want de Gorkummers, (de schijtluizen) die bang waren dat je water niet snel genoeg werd afgevoerd en je daardoor de dijken bovenstrooms zou doen doorbreken en je heel de mieterse boel onder water zou zetten, staken daar vaak een stokje voor, maar wat deed dat ertoe omdat je net zo goed wist dat de arrogante Dordtenaren op hun beurt je becrammingen weer zouden herstellen, ze een broertje dood hadden aan zandbanken in je stroombed (en aan de Gorkummers natuurlijk), omdat ze je deed verzanden en dat was verrekte slecht voor het tolheffen, voor de notabelen van de stad dan uiteraard want tol, dat was niemandsverdriet, net als het kappen van het weelderig tierende hout op je oevers..., maar ach dat zouden ze uiteindelijk wel laten, daar was toch geen beginnen aan.

En hoe staat het dan nu met je, becrammen ze je niet meer, of zijn de betonnen oevers, damwanden en basaltkeien de reÔncarnatie van de becrammingen zoals ze toen in je kreken stonden en kappen ze je oevers nu rigoureuzer en zonder scrupules kaal op zoek naar meer uitzicht, wandelpromenades en industrieterreinen en zijn al je zandbanken inmiddels vergraven, want met groot materieel opgeruimd om de racebaan te creŽren voor de binnenvaart en hebben ze daarmee je, destijds nog steeds licht meanderende stroombed, vergraven tot een kanaal, 'als een getijdenbanaan' zoals wijlen Jan Eijkelboom, je vriend de rivierdichter, het gezegd zou kunnen hebben, met rechte lijnen want zo hoort dat toch in deze strak georganiseerd tijd en is er van jouw als rivier, in de letterlijke betekenis van het woord inmiddels nog maar weinig over, maar ach... wat zou het.. wie kan dat nu nog iets schelen, jou?

Henk van de Graaf
Uit getijdendichten
Papendrecht, september 2009
 

 

Terug naar inhoudsopgave

Niets uit deze pagina mag worden gepubliceerd zonder toestemming van de auteur(s).
Ongevraagd gebruik van andermans beeldmateriaal is strafbaar.
2009 © Biesbosch.nu