Biesbosch.nu

Magazine mei 2010


 

Terug naar inhoudsopgave

Column
De foute column
   Henk van de Graaf
 

Azijnzeikers, piskijkers, zeurpieten, piespoken en gifmengers kunnen beter stoppen met lezen, want dit is een foute column.

Columnisten razen wat af.
Al provocerend zoeken ze langs het randje van de redelijkheid (of net erover) naar wat er zoal mis is om het vervolgens uit proportie te trekken, op te blazen en uit te vergroten.
 

Soms proberen ze met een kleine onwaarheid of een leugentje de aangeklaagde uit de tent te lokken. Als dat lukt is de columnist gelukkig. Een negatieve reactie op een column of zelfs een regelrechte aanval op zijn schrijven dat is 'het kaasje'.
Als er dan ook nog bij gescholden wordt, lacht de columnist in zijn vuistje, wrijft hij in zijn handen, vouwt ze, laat de vingers knakken en begint rustig tikkende op zijn toestenbord aan zijn tegenaanval. Een getergde columnist is op zijn best.

Maar helaas voor u, dit is een foute column.

Wat u deze keer krijgt is alleen maar positief. Ik kan het niet langer voor me houden. Het is voorjaar en al fietsend en varend door de Biesbosch krijg ik een kik van de veranderingen die het gebied ondergaat.

In een interview uit 2001 met 'Onverwacht Nederland', het magazine van Staatsbosbeheer, stelde boswachter Jacques van der Neut; 'Ik kwam hier eind jaren zeventig en eerlijk gezegd had ik het midden jaren tachtig wel gezien'. Hij bedoelde  hiermee dat er weinig gebeurde in het gebied terwijl de vervuiling en toerisme (na de afsluiting van het Haringvliet in 1970) alsmaar toenam.

Misschien zijn het wel de bevers geweest die in de jaren 80 werden uitgezet en met hun geknaag de wederopstanding van de Biesbosch inluidden. Er kwam weer leven in de brouwerij en toen in 1993 en 1995 bijna de dijken braken door extreem hoog opperwater was het hek van de dam.
De Biesbosch werd aangewezen als 'overloopgebied' en samen met het 'Ruimte voor de Rivier' project stond de 'oude dame' aan het begin van spectaculaire veranderingen.

'Het kan verkeren' zie Bredero ooit. In 1948 werd er nog een Biesbosch werkgroep geformeerd die moest voorkomen dat Rijkswaterstaat het plan tot volledige inpoldering van wat nu de Brabantse Biesbosch heet ten uitvoer kon brengen.
In het millenniumjaar 2000 bestond de Biesbosch uit 7100 hectare natuurgebied en nu in 2010 is dat met de toevoeging van Noordwaard I toegenomen tot 7600 hectare. En het einde van de uitbreidingen zijn nog niet in zicht. Uiteindelijk komen we ergens op zo'n 10.000 hectare uit. Wat wil je dan nog meer als natuurliefhebber?

Het gaat dus fantastisch met de Biesbosch; de bevers zijn een succes en verspreiden zich inmiddels over het hele benedenrivierengebied, er is deze winter nog nooit zoveel waterwild gezien, de zeearend komt eraan en ook de terugkeer van de zilverreiger en purperreiger mag je spectaculair noemen.
Er is weer meer aandacht voor cultuur en het herstel van oude keten en (water)kunstwerken en gelukkig verscherpt Staatsbosbeheer de regels voor zonering van de kwetsbare delen.
Er zijn veel lokale initiatieven tot behoud van gebouwen en oude vaartuigen en met behoud van het Wantij, dat geweldige getijdenriviertje, komt het ook wel goed. Daar zit al een tijdje een waakhond met vlijmscherpe tanden langs de oever.

En het gaat ook geweldig met het Biesbosch Museum, het is onder een bezielende leiding en vele enthousiaste vrijwilligers inmiddels een instituut geworden, ga er eens kijken want het is niet voor niets dat zo'n relatief klein Nederlands grondgebied met   een bijzondere geschiedenis van meer dan 600 jaar zoveel aandacht krijgt.

Valt er dan niets meer te provoceren, uit de tent te lokken of te zeiken over de Biesbosch?
Ja, natuurlijk wel, maar nu even niet. Dit is een foute column, weet u nog?

Henk van de Graaf

Papendrecht mei 2010
 

Reageer op dit artikel
Tekst en foto
Henk van de Graaf

Terug naar inhoudsopgave

Niets uit deze pagina mag worden gepubliceerd zonder toestemming van de auteur(s).
Ongevraagd gebruik van andermans beeldmateriaal is strafbaar.
2010 Biesbosch.nu